ကဗ်ာ၊ စာေပ၊ လကၤာ ေတြဟာ ခံစားတတ္သူအဖို႔ တန္ဖိုးမျဖတ္နိူင္တဲ့ ရတနာ တခုပါဲ။ က်မကေတာ့ ခံစားခ်က္ ကင္းမဲ့သူတေယာက္ ျဖစ္လို႔လားမသိ၊ တခ်ိဳ႕စာေပေတြကို၊ မနဲနားလည္ယူရပါတယ္။ ဗမာစာနဲ ေဝးေနသူအဖို႔ စာတေၾကာင္းေရးဖို႔ရာ အေတာ့ကို စဥ္းစားယူရပါတယ္။ ေရးပံုေရးနည္း ေျပာပံုဆိုပံု ေတြးေတာေဝဖန္ ေဖာ္ျပပံုကအစ အလြန္ကြာရွားလွပါတယ္။ ဥပမာ ကိုယ္ကိုကိုယ္ နာမ္စား မည္သို႔မည္ပံုေရးရမယ္ ဆိုတာကို အေတာ္ စဥ္းစားယူလိုက္ရပါတယ္။ က်မ လို႔သံုးရင္ေကာင္းမလား၊ ေမ လို႔ေျပာရင္ ေကာင္းမလား၊ နာမ္စားမပါေအာင္ လွည့္သံုးရင္ေကာင္းမလား၊ မလား၊ မလား နဲ႔စဥ္းစားေန သမွ် စာတေၾကာင္းေျဖာင့္ေအာင္ ေရးလို႔ရမည္႔ကိန္း မျမင္ေတာ့လို႔ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ ေမာင္ဘခ်စ္ အေနနဲ႔ ေရးခ်င္ရာေရး ေတြးခ်င္ရာေတြး လိုက္မွပဲ ဒီစာေလး နွစ္ေၾကာင္းသံုးေၾကာင္း ထြက္လာရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ရွင္တို႔ကေတာ့ထင္မွပဲ ဒီမိန္းကေလး ဘာေတြေလွ်ာက္ေျပာ ေနမွန္းမသိလို႔။ ေဟာ သြားျပန္ၿပီ။ ရွင္ ဆိုတာႀကီး၊ “You” ကို ဘယ္လိုေျပာရမလဲ၊ ရွင္တို႔္ ဆိုတာ ေယာက်ာၤး ကိုသံုးတာ မဟုတ္လား၊ မိန္းမ ဆိုရင္ ရွင္မတို႔ လို႔ေျပာရမွာလား၊ မဟုတ္ေသးပါဘူးေနာ္…ထားပါေတာ့ေလ…

ခုတေလာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၿမန္မာ ဘေလာ့ဂ္ ေတြထြက္လာတာ ေတြ႔မိတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ Personal Diary သေဘာမိ်ဳးေလးေတြျဖစ္ၿပီး တခ်ိဳ႕က အဖြဲ႔ လိုက္ ဘေလာ့ဂ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ေရးပံုေရးနည္း စီစဥ္တင္ဆက္ပံု နည္းအဖံုဖံုကို က်မ ဂရုတစိုက္ လိုက္ၾကည္႔မိပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလး အားက်စရာေကာင္းေအာင္ ေရးနိူင္ၾကတာေတြ႔လို႔ တေန႔တေန႔ က်မ subscribe ထားတဲ့ feeds ေလးေတြကို လိုက္ဖတ္ရတာဟာ က်မအတြက္ ေန႔ဓဒူူဝ အလုပ္ကေလးကိုျဖစ္ေနပါေရာလားရွင္။ သူမ်ား စာေတြ၊ ကဗ်ာေတြ ေရးေတာ့၊ က်မလဲေရးျခင္တာေပါ့ရွင္။ ခက္တာက က်မစာေကာင္းေကာင္း မေရးတတ္ျခင္းပဲ။ က်မ ျမန္မာစာကို ၇ တန္း အထိပဲ သင္ခဲ့ရျပီး ျမန္မာစာေပနဲ႔ ေဝးကြာခဲ့ရတာ ၈နွစ္ ေက်ာ္ခဲ့ပါျပီ။ က်မ ေက်ာင္းတုန္းက ျမန္မာစာကို အျဖစ္သေဘာပဲ သင္ယူခဲ့ပါတယ္။ ဗဟုသုတအေနနဲ႔ကလဲ ၇တန္းအရြယ္ ဟိုနဲနဲ ဒီနဲနဲ ဖတ္ခဲ့တာကလြဲလို႔ ဥႆုုံ နတိၱ လံုးဝမသိပါ။ စာသံ ေပသံနဲ႔ ကဗ်ာစပ္တတ္ဖို႔ ေဝးစြ၊ အနုအရြ အဖြဲ႔အနြဲ႔ေလးေတြနဲ႔ ရည္းစားစာေလးေတြေတာင္ မေရးျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ က်မအဖို႔ ဗမာလို ဘေလာ့ဂ္မယ္၊ ဗမာစာ ေတြေရးမယ္ဆိုတာ အေျပာလြယ္ေပမယ့္ တကယ္တန္းလုပ္ျဖစ္ဖိုက အလြန္ခက္ခဲေသာ အရာျဖစ္ပါတယ္။

က်မဟိုအပတ္တုန္းက ္ဘေလာ့ဂ္အသစ္လးေတြကို ေလွ်ာက္ၾကည္႔ရင္းနဲ႔ တခုေသာ ဘေလာ့ဂ္မွာေရးထားတဲ့ Statement ေလးေၾကာင့္ စိတ္အေတာ္ ေလသြားခဲ့ရပါတယ္။ (I mean, I’m lost for word or don’t know how to express on the subject matter. How to say that in Burmese?) ဘယ္ဘေလာ့ဂ္လဲ ဘယ္သူေရးတာလဲဆိုတာေတာ့ က်မေမ့သြားတယ္၊ သူေရးထားတာက သူဟာ ျမန္မာ ဘေလာ့ဂ္ေတြကို အလြန္ နွစ္သက္ပါတယ္တဲ့၊ သူဘေလာ့ဂ္ျဖစ္ေအာင္ အားေပးကူညီၾကတဲ့ Senior Bloggers ေတြကိုလဲေလးစားပါတယ္တဲ့၊ တခ်ိဳ႕မ်ားက်ေတာ့ အေတာ္လြန္ၿပီး ဗမာလိုေတာင္ ဘေလာ့ဂ္မလုပ္ၾကေတာ့ပါဘူးတဲ့၊ က်ြန္ေေတာ့မွာ သူတို႔ ပို႔စ္တခုကို ရွိတ ဲ့အဗိဒန္နွစ္အုပ္တြဲၾကီးနဲ ေတာ္ေတာ္အခ်ိန္ယူဖတ္ရပါတယ္တဲ့။ သူအေကာင္းေျပာတာလား ရြဲ႕ေျပာတာလားေတာ့္ က်မ မသိပါ၊ သူေရးထားတာေလးကို က်မ ေမေမ့ကို ျပန္ေျပာေတာ့ သူကလဲ ဒါေပါ့တဲ့ ငါဆိုလဲ ဗမာလိုေရးတဲ့ ဆိုဒ္ပဲသြားဖတ္မယ္၊ နင္ အဂၤလိပ္လိုေရးတာေတြ ဖီလင္မလာပါဘူး တဲ့ရွင္။ က်မလဲဘာေျပာရမွန္း မသိျဖစ္သြားတယ္ရွင္။ ေနာက္မွ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့၊ အင္းဟုတ္မွာပ၊ဲ ဗမာစာကို ေလးေလးပင္ပင္မသိတဲ့ က်မေတာင္ ဗမာလိုေရးတာေလးေတြကို ခုန္ခုန္မင္မင္လိုက္ဖတ္ေနရင္၊ တသက္လံုး ဗမာစာနဲ႔ ႀကီးျပင္းလာတဲ့သူတို႕အဖို႔၊ တျခားစာေတြဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း ကိုယ့္မိရိုးဖာသာ ဗမာစာကိုပဲ ေလးေလးပင္ပင္ ခံစားနိုင္ၾကမွာေပါ့ေလ။ အဲတာေၾကာင့္ တခါက အကိုျငိမ္းခ်မ္း ရဲ႕ ဗမာဘေလာ့ဂ္ေလးေတြဖတ္ရတာ ကိုယ့္ေဆြမ်ိဳးအိမ္မွာ ထမင္းတက္စားးရသလိုပဲ ဆိုတဲ့အေျပာေလးကို အခုစဥ္းစားၾကည့္မွပဲ ေသေသခ်ာခ်ာနားလည္ေတာ့တယ္ရွင္။

ဒါနဲ႔ပဲ ဆရာၾကီးမ်ား အကူအညီနဲ က်မ ေမဗလပ္(စ္) ေဇာ္ဂ်ီဖြန္႔ေလးကို လက္တဲ့စမ္းၾကည္႔္ လိုက္ပါတယ္ ရွင္။

Thanks KoDathana (I don’t know his name), Ko Nyein Chan and all other Burmese Bloggers for their help and encouragement on Burmese Blogging. I’m still practicing. This post took me 3days (3hr/day, 1para/day) of my time. I want to write more but so tired and stopped it just like that. You bet, I’ll try again later.

Updated: Thanks so much for corrections, but I think I’ll leave it as it is for my very first post. I’ll come back later and will laugh at it. Thanks bros.

From Ko Nyi Lynn Seck
Hello Sis
May I fix some spelling for you!

Dictionary- အဘိဓါန္
Daily Activities – ေန႔တဓူ၀
Want to write – ေရးခ်င္တာေပါ႔ရွင
္
ခုံခံုမင္မင္
Traditionally – မိရိုးဖလာ

ဆရာလုပ္တယ္လို႔ မထင္ပါနဲ႔ေနာ္႔။ ဆရာၾကီးလည္း မေခၚပါနဲ႔။
ညီမ ဘေလာ႔ခ္မွာ Slang ေလးေတြ ေတြ႕လိုက္ရေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ သေဘာက် မိသြားတယ္။
ၿဖစ္ခ်င္တာၿဖစ္ ေမာင္ဘခ်စ္
စိတ္အေတာ္ေလတယ္
အားေပးလ်က္ပါ။

From Ko Dathana:
here are some spelling mistakes i saw…
စာတေၾကာင္း, တေန႔တေန႔ = စာတစ္ေၾကာင္း , တစ္ေန႔တစ္ေန႔ (spelling for “one” is တစ္ )
ကြာရွားလွပါတယ္ = ကြာျခားလွပါတယ္
ေန႔ဓဒူူဝ = ေန႔တဓူဝ
ေရးျခင္တာ=ေရးခ်င္တာ
ကိုယ့္မိရိုးဖာသာ ဗမာစာ =ကိုယ့္မိရိုးဖလာ ဗမာစာ
and… u should say ျမန္မာစာ instead of ဗမာစာ

No related posts.