Me, Myself and Mayvelous
31 May
အခုတေလာ ဘေလာ့ဂါ ျမန္မာစာ ရိုက္နည္းက်င့္ေနတယ္။
လက္ကြက္ကို ေကာင္းေကာင္း မွတ္မိသြားျပီ။ စာရိုက္ေတာ့ အရမ္း ေႏွးေသးတယ္။ လက္ကြက္ စာရြက္ၾကီး တၾကည့္ၾကည့္ အဆင့္ကလြတ္သြားလို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဂုဏ္ယူတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေရးရတာ အရသာမရွိသလိုပဲ၊ ကိုယ္ေျပာခ်င္တာေတြက ဗမာလို ေကာင္းေကာင္းထြက္မလာဘူး၊ စာေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းစီလို႔ မရဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါဗမာစာ ရိုက္တတ္သြားပီကြ လို႔ေျပာလို႔ရသြားျပီ၊ သိပ္မ်က္ႏွာငယ္စရာ မလိုေတာ့ဘူး။
အခုတေလာ ဘေလာ့ဂါ ျမန္မာစာေတြ ျပန္ဖတ္ေနတယ္။
ဘာရယ္လို႔မဟုတ္ပါဘူး၊ စာတလံုး တတ္ထားတာ၊ မေမ့ေအာင္လို႔။ ကိုယ္ဖတ္တဲ့ စာတလံုးရဲ့ အဓိပၸါယ္နဲ႔ တန္ဖိုးကို နားလည္လာေအာင္လို႔၊ အရသာရွိရွိ ခံစားႏိုင္ေအာင္လို႔။ ဘယ္သူ႔ အတြက္မွ မဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ့္အတြက္ ကိုယ္ပဲလုပ္ေနတယ္။
အခုတေလာ ဘေလာ့ဂါ စာအုပ္ထူၾကီး ၃အုပ္နဲ႔ မ်က္ႏွာအပ္ အိပ္ျဖစ္ေနတယ္။
မိုက္ခရိုေဆာ့ဖ္ စာေမးပြဲ ဆက္ေျဖဖို႔ စဥ္းစားထားတာ၊ တဆင့္ေတာ့နီးသြားျပီ။ ဟိုး ေခ်ာင္ထဲက ဖုန္တေလာေလာနဲ႔ စာအုပ္ၾကီးေတြ ခုတင္ေပၚျပန္ေရာက္ေနလို႔။ အိပ္ေဆးေကာင္းေကာင္းတစ္ခြက္လဲရသြားတယ္။ စာအုပ္ ကိုင္လိုက္တာနဲ႔ ေခါကနဲပဲ။
အခုတေလာ ဘေလာ့ဂါ အလုပ္ေတြ အရမ္းရွဳပ္ေနတယ္။
project ေတာ္ေတာ္ၾကီးၾကီးတစ္ခုကို တာဝန္ယူထားရတယ္။ မလုပ္ဖူးေသးတဲ့ နည္းအသစ္တစ္ခုန႔ဲ ဒီ project မွာစလုပ္ရတယ္။ နည္းသစ္ရဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္နဲ႔ အသံုးျပဳပံုေတြကို အခ်ိန္ယူျပီး ေလ့လာေနရေတာ့ ပံုမွန္ ထက္ပိုျပီး အခ်ိန္လဲၾကာ၊ ေခါင္းလဲ စားတယ္။ အဲလို project ေတြလုပ္ရျပီဆိုရင္ အလုပ္အေၾကာင္းကလြဲလို႔ ေခါင္းထဲမွာ ဘာမွ မထားေတာ့ဘူး။ စားလဲ ဒီစိတ္၊ သြားလဲ ဒီစိတ္၊ အိပ္လဲ ဒီစိတ္၊ ညညေယာင္လို႔ ထေအာ္ရင္လဲ အလုပ္အေၾကာင္းပဲ ေအာ္မိမွာပဲ။
အခုတေလာ ဘေလာ့ဂါ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စကားသိပ္မေျပာျဖစ္ဘူး။
သူတို႔ေျပာတာေတြပဲ နားေထာင္မိေနတယ္။ ကိုယ္မွာ အလုပ္အေၾကာင္းကလြဲရင္ ေျပာစရာ စကားမရွိလို႔။ ေလစိမ္းေတြ တိုက္ေနတာမဟုတ္ဘူး၊ ေလျငိမ္ေနတာ။
အခုတေလာ ဘေလာ့ဂါ စိတ္ရွဳပ္ေနတယ္။
ပြစိပြစိ ေဘးကလာေျပာတဲ့လူေတြကို တခုတခုနဲ႔ ေကာက္ေပါက္ပစ္ခ်င္တယ္။ ဘာေတြေျပာသြားမွန္း နားထဲကို မဝင္လိုက္ဘူူး၊ တဂြီဂီြ တစီစီပဲ ၾကားလိုက္တယ္။
အခုတေလာ ဘေလာ့ဂါ စိတ္ဓာတ္က်ေနတယ္။
လုပ္ခ်င္တာ၊ ျဖစ္ခ်င္တာ ေတြမ်ားျပီး ဘာမွ အရာမယြင္း မျဖစ္ေျမာက္လို႔ပဲ။
အခုတေလာ ဘေလာ့ဂါ စိတ္ပ်က္ေနတယ္။
ရည္မွန္းခ်က္ေတြ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ကင္းမဲ့ ေနတယ္။ ေရလိုက္ ငါးလိုက္ ေပါ့ေပါ့ေလးပဲ ေနခ်င္တယ္။ အဲလိုေနခ်င္တဲ့ စိတ္ကို ဘာလုုပ္ရမွန္းမသိ စိတ္ကုန္ေနတယ္။
အခုတေလာ ဘေလာ့ဂါ ဘာကိုမွန္းမသိ စိတ္ဆိုးေနတယ္။
ကိုယ့္အသံုးမက်မွဳေတြကို ေဒါသထြက္ေနတယ္။
အခုတေလာ ဘေလာ့ဂါ စိတ္ေရာဂါအထူးကုေဆးရံု ေရာက္ဖို႔ ပိုနီးနီးလာတယ္။
စိတ္ စိတ္ စိတ္ စိတ္ နဲ႔ တစိတ္စိတ္ ျမည္ေနတယ္။
အခုလဲ ဘေလာ့ဂါ ေပါက္တကရ ေခါင္းထဲေပၚရာ ေလွ်ာက္ေရးေနတယ္။
အား ေခါင္းထဲမွာ ဘာေတြမွန္းကို မသိဘူး။
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဘေလာ့ဂါ အိပ္ခ်ိန္ေရာက္သြားျပီ။
Related Posts:
4 Responses for "These days, Blogger…"
Sometimes I feel like you also. I felt like I’m going to go crazy when I have to so much works to do at the same time. So my resolution was not to think about them and do them one at a time. Of course I still get phone calls, demanding why the jobs aren’t finished yet but I just don’t care about them or get them in my head.
Well, at my work, phone calls from the consultants and other departments are all the time, asking and pushing me to get jobs done. My bleep is going on evey 30 minutes. That is normal for these days I think.
Hey I think I wrote something almost exactly similar a couple of weeks ago. But I thought I was being too whiny and didn’t publish it, a self criticism again. LOL. *hugs* I feel you, sis.
ေမႏွင္းျဖဴ
ဦး ဒီေန႔ေတာ့ ၀င္ဖတ္ျဖစ္တယ္… ဦးကုိေတာ့ ေမႏွင္းျဖဴ မွတ္မိေကာင္းမွ မွတ္မိေတာ့မွာ… ဦးကေတာ့ ဖီဂ်ိကၽြန္းမွာ ေရၾကီးသြားတာကုိ သတင္းထဲမွာေတြ႕လုိက္ပါတယ္…
အခ်ိန္ရွိခုိက္ေလးမွာ ႀကိဳးစားထားေနာ္…
ခင္မင္စြာျဖင့္
(ဦးေငြဇင္ေယာ္)