မာန မ်ဥ္းၿပိဳင္မ်ား

မင္းနဲ႔ငါ အယူအဆေတြ ကြာျခားလို႔၊ အတၱ နဲ႔ မာနမ်ား ၾကားမွာ
စုန္ကာ ဆန္ကာ၊ လူးလာ ကူးခပ္။
ျမဳပ္လုျမဳပ္ဆဲ အၾကပ္မိေနတဲ့၊ ႏွလံုးသား တစ္စံုကေတာ့
ေအာ္ၿငီးလွပါၿပီ။

တိတ္ဆိတ္ျခင္းရဲ့ ေနာက္ကြယ္က၊ ရုန္းထြက္ခြင့္ေတာင္းေနတဲ့
စကားလံုးမ်ားစြာကို၊ ငါတို႔ မာန မ်ဥ္းၿပိဳင္မ်ားနဲ႔၊
သူႏိုင္ ကိုယ္ႏိုင္၊ အၿပိဳင္စည္းတားရင္း၊ ေရစုန္ေမွ်ာ လိုက္ၾကတယ္။

ေန႔သစ္ တစ္ခုရဲ့ မနက္ခင္းမွာ၊ အတၱ နဲ႔ မာနမ်ား ကင္းၿပီး
အျဖဴေရာင္ ႏွလံုးသား တစ္စံုနဲ႔
အသစ္ ျပန္စခြင့္ ရခဲ့ရင္ေတာ့ …

သူ႔ စကားမ်ား

သူကေျပာတယ္…
ပန္းကေလးေတြ ကိုုၿမတ္ႏိုးလား တဲ့
ေလအေဝႊ႕မွာ သိမ္ေမႊ႕လွတဲ့၊ သူတို႔ဟန္ေလးေတြကို သူသင္ေပးမယ္ တဲ့။

သူကေျပာတယ္…
အမွတ္တမဲ့ေလးေတြကို တန္ဖိုးထားမလား တဲ့
အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ အမွတ္တမဲ့ အခ်ိန္ (အျပဳအမူ) ေလးေတြ လိုက္ဖမ္းၾကည့္ပါ တဲ့။

သူကေျပာတယ္…
တိတ္ဆိတ္ျခင္းရဲ့ သံစဥ္ေတြကို ခံစားတတ္လား တဲ့
မဟူရာ ညဥ့္ဦးယံရဲ့ အလွတရားေတြကို၊ တစ္ညေလာက္ေစာင့္ၾကည့္ေပးပါ တဲ့။

သူကေျပာတယ္…
ကဗ်ာတပုဒ္ စာဖြဲ႔တတ္ၿပီလား တဲ့
ႏွလံုးသားရဲ့ ကာရံေလးေတြကို ခ်ေရးၾကည့္ပါတဲ့။

သူကေျပာတယ္…
သံေယာဇဥ္က်ိဳး ဘယ္ေလာက္ၿမဲသလဲ တဲ့
ခ်ည္တစ္ခင္ ေပးၿပီး၊ သူ႔အတြက္ ခိုင္ခိုင္ေလး ယက္လုပ္ေပးပါ တဲ့။

သူကေျပာတယ္…
ကိုယ္ အေဝးသြားရင္၊ သတိရေနမလား တဲ့
သူေက်နပ္ေအာင္၊ ေခါင္းတစ္ခ်က္ေတာ့ ညွမ့္္ၿပေပးပါ တဲ့။

သူကေျပာတယ္…
…

က်မေလ…
သြဲ႔သြဲ႔ေလး ယိမ္းတိုက္ေနၾကတဲ့၊ ပန္းကေလးေတြ ကိုျမတ္ႏိုးလာတယ္
ျဖတ္ကနဲ အမွတ္တမဲ့ေလးေတြကို၊ မွတ္မွတ္ရရလိုက္စုေနတတ္ၿပီ။

က်မေလ…
အိပ္ေမာက်စ ညတစ္ညရဲ႕ ဆိတ္ျငိမ္ျခင္းကိိုအေလးအနက္ျပဳတတ္လာၿပီ
ကဗ်ာမက် စာမက် သံစဥ္ထူလပြနဲ႔၊ ခံစားခ်က္တခ်ိဳ႕ကိုလဲ ဟိုေရးဒီေရး၊ ေရးတတ္ေနၿပီ။

က်မေလ…
သံေယာဇဥ္ ဆိုတဲ့ အခိုင္ျမဲဆံုး၊ အျဖဴေရာင္ ၾကိဳးေလးတစ္ေခ်ာင္းကို လဲ၊
ေအာင္ျမင္စြာ ယက္လုပ္ျပီးစီးသြား ပါျပီ။

က်မေလ…
အေဝးေရာက္သြားတဲ့ သူ႔ကိုလဲ
တမ္းတမ္း တတ၊ သတိရတတ္ပါၿပီ။

က်မေလ…
က်မ သတိရေနပါတယ္ … သူ။

mayvelous (2nd Oct 06 – 12:37am)

I felt bad, I didn’t participated in last week poem tagging. It’s not because I didn’t write a poem, as a matter of fact I wrote one. It’s cos’ my poem was so stupid that I felt too lame/shame to post it. My very first reviewers say it all (bro, mom).
Anyway I’ll keep that poem to myself and as a replacement, I came across this one. Kinda nice…hey it’s not poem but very much like a poem.

You can download the music here: “What Is It You Wanted?”

What was it you wanted
I ain’t keepin’ score
Are you the same person
That was here before?
Is it something important?
Maybe not.
What was it you wanted?
Tell me again I forgot.

Whatever you wanted
What could it be
Did somebody tell you
That you could get it from me,
Is it something that comes natural
Is it easy to say,
Why do you want it,
Who are you anyway?

Is the scenery changing,
Am I getting it wrong,
Is the whole thing going backwards,
Are they playing our song?
Where were you when it started
Do you want it for free
What was it you wanted
Are you talking to me?

Via: Desperately Wandering

I’ll try again this week.

It’s all because of Ma Moe and her ideas.
I’ll try my best to follow along. I’ll write Burmese and English or mix verses every week.
I’m no poet nor I a writer, so bear with me.

Dying Inspirations

Other day Ma Moe said,
For me to write a poem every night,
I said, “Oh ma, how can I!”,
“For I, not know a poem”.
She said “May you Do or Die”,
“Cos’ I can glare from a thousand miles”.

I begged and dragged and made a bribe,
To write a poem every forth-night.
We settled with our scores,
To have it on weekly chores,

So I scratch and scrub and start to track,
To see how my smart arse progress.
Then my bro came and said,
Are you crazy, what a crap,
That doesn’t make a single sense.

I said, “What you! Don’t be a slime,”
“Give yourself a simple try, to make it a better rhyme.”
But I know he doesn’t care,
He thinks poems are dull as squares.

So here on Mayvelous I shall scream,
To regain my dying inspirations.
And I stare, glare, flair and share the rhythm,
With a little tag for Sarnil and Jason.

Tagging You: Criers, 99Sanay, CMS, N3, Sarnil, Jason

No nah nah not me! Ma Moe started it!!!

ေခါင္းထဲတြင္ ေနာက္က်ီ႕ေန၏၊
ေဘးတဖက္တခ်ပ္္ နားထင္စပ္က တစစ္စစ္၊
တေနကုန္ အလုပ္မ်ားခဲ့ရေသာ မ်က္လံုးမ်ားက၊ မ်က္ေၾကာအစံုကို၊ ေျခစုန္ကန္ ဆႏၵျပေနျပီ။
စူးရွမႉကင္းမဲ့တဲ့ မွိန္တိန္တိန္မ်က္လံုးမ်ား၊ ညိဳနက္နက္ၾကီးထြားလာတဲ့ မ်က္ကြင္းေဟာက္ေတာက္မ်ား၊
အထိုင္မ်ားျပီး လႉပ္ရွားမႉ႔ကင္းမဲ့လွတဲ့၊ အရိုးအဆစ္မ်ားရဲ့ ေအာ္ညီးသံေတြကလဲ မနဲေတာ့။

လွ်ပ္စစ္ဓာတ္မ်ား တသြင္သြင္စီးစင္းၿပီး၊ အေရာင္တျဖတ္္ျဖတ္ေတာက္ေနတဲ့ မွန္သားျပင္တခ်ပ္္ကို၊ စက္စုပ္ မုန္တီးစြာ တခ်က္ၾကည့္ရင္း၊ ေတာက္တခ်က္ေခါက္ကာ၊ ေအာ္ဟစ္ၾကိမ္ေမာင္းလိုက္၏။

နင္ဟာ ငါ့မ်က္လံုးေတြကို မညႇာမတာ အနိုင္က်င့္တယ္၊
နင္ဟာ ငါ့လက္ေခ်ာင္းေတြကို အနားမေပးပဲ၊ နာက်င္ေအာင္လုပ္တယ္၊
နင္ဟာ ငါ့ေရွ႕မွာ အခ်ိန္ျပည့္ ေနရာယူျပီး၊ နင့္ကိုပဲ ဦးစားေပး အေရးထားခိုင္းတယ္၊
နင္ဟာ ငါ့ေခါင္းထဲကို အပိုင္စီးဝင္ျပီး အျမဲတေစရွိေနေစခဲ့တယ္၊
နင္ဟာ
ငါ့ရဲ့ ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္ေတြ၊
ငါ့ရဲ့ လြတ္လပ္ခြင့္ေတြ၊
ငါ့ရဲ့ အသိဥာဏ္ေတြ၊
ငါ့ရဲ့ စြမ္ေဆာင္နိုင္အားေတြ၊
ငါ့ရဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ၊
ငါ့ရဲ့ ရပိုင္ခြင့္ေတြ၊
အားလံုး၊ အားလံုးကို နင္အပိုင္သိမ္းသြားတယ္။ နင့္ေရွ႕မွာေပးစပ္လိုက္ရတယ္။
နင္ဟာ ငါအရြံဆံုး၊ ငါအေၾကာက္ဆံုး ေမွ်ာ့တစ္ေကာင္ ထက္အဆေပါင္းမ်ားစြာ ပိုဆိုးတယ္။
သူမ်ားေသြးေသာက္ အသက္ရွင္ေနတဲ့ ေမွ်ာ့လိုပဲ၊
နင္ဟာ ငါ့ဦးေနာက္ေတြ၊ ငါ့အေသြးအသားေတြ၊ ငါ့အာရံုေတြ၊ ငါ့အကုန္လံုး ေဖာက္စားျပီး၊
အသက္ရွင္ေနတဲ့ ျပိတၱာတစ္ေကာင္ပဲ။
ငါဟာ တေန႔တေန႔ နင္နဲ႔ပဲ အခ်ိန္ကုန္ေနရတယ္။
နင္ကိုအၾကိမ္ၾကိမ္ ငါသတ္ျပစ္ဖို႔ ၾကိဳးစားခဲ့တယ္။
နင့္ရဲ့ ၾသဇာအာဏာေတြကို ငါေတာ္လွန္လို႔ လံုးဝမရခဲ့ဘူး၊
မရေအာင္လဲ နင္ငါ့ကို ၾကိမ္းဝါးထားေသးတယ္။
နင္ဟာ ငါ့အသက္ပဲ၊
နင္ဟာ ငါ့ဝိဥာည္ပဲ၊
နင္ဟာ ငါ့ရ့ဲဖန္ဆင္းရွင္ပဲ၊
နင္ဟာ ငါ့ရဲ့အနာဂတ္ပဲ တဲ့။
နင္ေသဆံုးတဲ့ေန႔ဟာ ငါကံကုန္မယ့္ေန႔ပဲ တဲ့။
မတရားဘူး၊ နင္လံုးဝ မတရားဘူး။
နင့္ကို ေကာ္ဆဲထားတဲ့ ဒီစာကိုေတာင္၊ နင့္ေရွ႕မွာ ခခယယ ခြင့္ျပဳခ်က္ရယူျပီး ရိုက္ေနရပါလား။
ငါဘယ္လိုေျပးေျပး နင္နဲ႔ မလြတ္ႏိုင္တဲ့ ဘဝပါလား။
နင့္လို ႏွလံုးသားမဲ့၊ အသိဥာဏ္မဲ့၊ ခံစားခ်က္ကင္းမဲ့ျပီး အတၱၾကီးတဲ့ မိစၦာေကာင္က၊ ငါ့အေပၚမွာ လက္ဝါးၾကီးအုပ္ အႏိုင္ယူထားတာ၊ ငါရင္နာလို႔ မဆံုးဘူး။

ငါဒီေလာက္ ေအာ္ဟစ္ေနတာကို နင္ကမထံုတတ္ေတး၊ အသိအမွတ္မျပဳ၊ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ငုတ္တုတ္ထိုင္ေနတယ္။
ငါမခံနိုင္ေတာ့တဲ့ အဆံုး၊ နင့္ကို အဖံုးဆြဲပိတ္ျပီး၊ အိတ္ထဲ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းဆြဲထည့္လိုက္တယ္။
ကဲကြာ၊ နင္ဘာလုပ္ႏိုင္ေသးလဲ၊ ဒီေလာက္ေတာ့ ငါမွာလုပ္ပိုင္ခြင့္ရွိတယ္၊ ဟင္း။

ရွဳတ္ေထြးပူေလာင္ေနတဲ့ စိတ္အစဥ္ကို၊ ခပ္တိုးတိုး ေဆြးေဆြးေျမ့ေျမ့သီဆိုထားတဲ့၊ အလြမ္းသီခ်င္းတစ္ပုဒ္နဲ အရည္ေဖ်ာ္ျပစ္လိုက္၏။ နင့္ရဲ့ ႏွိပ္စက္မႉဒဏ္ကို မနက္ဖန္မ်ားမွာ ဆက္ခံဖို႔၊ ခံႏိုင္ရည္ရွိဖို႔အတြက္ ငါဒီည အိပ္စက္အနားယူု၊ အားေမြးရဦးမယ္။
ဒါသည္လည္း နင့္ရဲ႕ အမိ္န္႔ခ်မွတ္ခ်က္ တစ္ခုကို ငါနာခံလိုက္ျခင္း မဟုတ္ပါလား။

က်မ အေမက သူသြင္ေပးေနၾက အာလူးကို ဒီေန႔မွ က်မအား အျမင္ကပ္ ဆႏၵျပၿပီး ကိုယ္ဟာကိုယ္ သြင္္ခိုင္းလိုက္ သျဇင့္၊ ဗိုက္ကဆာဆာ၊ စိတ္ကတိုတိုျဖင့္ အာလူးသြင္ရင္း ထြက္ေပၚ လာေသာ အေတြးအပိုင္းအစေလးမ်ားကို ခ်ေရးလိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ေအးစက္ မာေၾကာၿပီး၊ အေရာင္ကင္းမဲ့လွတဲ့၊ က်မရဲ့ လက္ေခ်ာင္းမ်ားဟာ…

• ကီးဘုတ္တစ္ခုေပၚမွာ သြက္လက္လ်င္ျမန္စြာ
  ေျပးလႊား ေဆာ့ကစား တတ္တယ္
• စာရြက္သားျဖဴ တစ္ခုေပၚမွာ၊ ညီညာဝိုင္းစက္တဲ့
  အကၡရာမ်ားကို ခဲသားမ်ားနဲ႔၊ ေရးျခစ္တတ္တယ္
• စုတ္တံတစ္ေခ်ာင္းကို က်င္လည္စြာ ေဝႊ႔ရမ္းၿပီး
  ရုပ္လံုးေပၚေအာင္ ေဆးသားမ်ားနဲ႔ ျခယ္မႉန္းအသက္သြင္းတတ္တယ္
• သိုးေမႊးခ်ည္ခင္ကို အပ္တစ္ေခ်ာင္းႏွင့္
  ဒီဇိုင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ေဖာ္တတ္တယ္
• ဆယ္ေခ်ာင္းေသာ လက္အဆံုကို၊ စည္းခ်က္ညီစြာ
  အကြက္က်က် ယိမ္းႏြဲ႔ၿပီး ကကြက္တစ္ခု ဖန္တီးတတ္တယ္
• ဘတ္တံတစ္ေခ်ာင္းကို အနိမ့္အျမင့္၊ အတိုးအခ် လိုအပ္သလို အားသံုးၿပီး
  ၾကက္ေတာင္တစ္လံုး တဖတ္ကြင္းထဲ က်ေအာင္ ရိုက္တတ္တယ္
• လက္စစ္မ်ားကိုေကြးၿပီး ဂ်စ္ကန္ကန္လုပ္တတ္ေသာ ညီမရဲ့ေခါင္းကို
  ေဒါက္ကနဲ ျမည္ေအာင္ေခါက္တတ္တယ္
• အလြန္အစသန္ေသာ ေမာင္ကို၊ က်စ္က်စ္ဆုပ္ထားတဲ့
  လက္ေခ်ာင္းမ်ားနဲ႔ ထိုးႏွက္ကုတ္ျခစ္တတ္တယ္
• က်မအျမင္ကပ္ေအာင္ လုပ္ေသာသူမ်ားကို၊ က်မရဲ့လက္မ်ားက
  ေတြ႔ရာတုတ္တစ္ေခ်ာင္းကို ေကာက္၍ေသာ္၄င္း
  လက္ခ်ီးသက္သက္ ေသာ္၄င္း
  လွည့္ရိုက္ရန္ ဝန္ေလးေလ့ မရွိခဲ့

ဤမွ် အသံုးဝင္လွေသာ က်မ၏ လက္မ်ားသည္
ဓါးတစ္ေခ်ာင္း၊ အာလူးတစ္လံုးႏွင့္ ေတြ႔မိေသာ အခါ…

ဓါးတစ္ေခ်ာင္း ႏွင့္ အာလူး

ဓါးတစ္ေခ်ာင္းကိုင္ ဆရာမနိုင္
ပြက္ပြက္ညံေအာင္ဆိုးလွ၏။

အာလူးတစ္လံုးသြင္ ရပ္ကြက္တြင္
ျပဲျပဲစင္ေအာင္ ၾကားရ၏။

အရပ္ကူပါ လူဝိုင္းပါ
အေမလာ လွည္ပါ တဆာဆာ။
အျဖစ္ၾကီးက ၾကီးသေနာ္၊
ေမာင္သာမိရဲ႔ ၾကီးေတာ္။
(Ok I don’t know where that come from.)

တစ္လံုးႏႊာ တစ္နာရီ၊ လုပ္ပါအံုး ကုန္ၿပီ
အသားထြင္သလား၊ အခြံႏႊာတာလား

လက္ကတုန္ရင္၊ ဓါးစုတ္က မလႉပ္ခ်င္
အခြံနာက မထြက္၊ ျပတ္တာက ငါ့လက္။

ဖြတ္မရ၊ ဓါးဆံုး၊ ငါ့အာလူးတစ္လံုး
ျပဳတ္လို႔ ထုေထာင္းၿပီး၊
ငပိေထာင္း လုပ္ခဲ့၏ ။ ။

French Fries လုပ္ဖို ၾကိဳးစားေနဆဲ က်မဘဝေလးပါ။

အိမ္မက္ေပၚမွ က်မရဲ႕ ကဗ်ာမ်ား (သို႔) အဆံုးအစ မရွိ အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ ကဗ်ာလို႔ အမည္တပ္ခံလိုက္ရတဲ့ အပိုင္းအစေလးမ်ားပါ။
အရမ္းကြာျခားတဲ့ ခံစားခ်က္ နွစ္မ်ိဳးကို သရုပ္ေဖာ္ထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ မည္သူ႔ကိုမွ် မရည္ရြယ္ပါ။

မင္းသိလား

စြဲလမ္းျခင္းဆိုတာ…
ဟစ္ေအာ္လို့ လွစ္ေဖၚၾကတာ ရွိသလို
နင့္ေနေအာင္ ရင္ထဲအျပည့္
တိတ္တဆိိတ္ မ်ိဳသိပ္္ၿပီး
ဆိတ္ဆိိတ္ကေလး လြမ္းေနၾကတာလဲ
အမ်ားသားေပါ့။

လူဆိုတာ အခက္သား
မေျပာဘဲ ဘယ္သိမလဲတဲ့၊
ခံစားမႈ တစံုုတရာကို
တရားသဘင္မွာ စကားပလႅင္ခံၿပီး
ေျပာရမွာလား ရွင္ရယ္…

တိတ္တဆိတ္ မင္းအၿပံဳးေတြ
ႀကိတ္ၾကည့္တတ္သူ တေယာက္ကို
မင္းတေန႔ ဖမ္းမိခဲ႔ရင္ေတာ့
ရင္ထဲက မေျပာျဖစ္တဲ့ စကားေတြကို
မင္းတခ်က္ေလာက္ေတာ့ ရိပ္မိမွာပါ
တေပြ႔တပိုက္ ေမတၱာေတြနဲ႔
တိတ္တိတ္ကေလး ျပံဳးေနသူကို
မင္းတေန႔ေတာ့ ဂရုစိုက္မိမွာပါ ကြာ…

ေမဗလပ္(စ္)
mayvelous
20 June 06 – 11:48pm

ႏြား

လွ်ပ္တျပက္၊ ဝက္ဝက္ေခၽြဆင္း
ငါ့ ရင္တြင္း

ရက္ရက္ စက္စက္၊ သက္သက္ ခ်ိဳးသြား
ငါ့ မာနမ်ား

သတင္းစကား၊ အေမွာက္အမွားလား
ေသာက္စားၿပီး၊ ေဖာက္ျပားသလား
ငါ ေပါက္ကြဲသြား

ဒါ ေယာက်ၤား လား
ဒါ ေယာက်ၤား လား
ငါ ငိုေနမယ္ မင္းထင္သလား
ဟား

သြား
သြား
ႏြား
ထြီ ။ ။

ေမဗလပ္(စ္)
Mayvelous
25 June 06 – 1:35pm